Blogger Template by Blogcrowds

The Darjeeling Limited


Hace ya dos semanas que fui a ver esta película pero todavía sigo pensando en ella. Sinceramente, no se por dónde empezar a hablar de lo muchísimo que me gustó. Y me gustó tanto que creo que voy a ir a verla otra vez, simplemente porque las imágenes, la historia y la música son un puro deleite para los sentidos… al menos para los míos.

Y ya ni decir del deleite para los sentidos que es ver a Adrien Brody, que además de estar muy requetebién (requeteguapo) en esta película, tiene una actuación digna de mención: serio, tímido, indeciso, pero con un gran corazón… y es que esta es la historia de tres hermanos que se reúnen después un largo tiempo sin verse (desde la muerte de su padre). Es todo idea del hermano mayor (interpretado por Owen Wilson, que aquí me ha dejado bastante impresionada, pensé que sólo sabía hacer papeles chorra), que convoca a sus hermanos en la India para reencontrarse espiritualmente con ellos durante un viaje en tren por el país, y ya de paso, pues volver a ver a su madre, que vive retirada del mundanal ruido en un convento de monjas en las montañas.

También me ha encantado la interpretación de Jason Schwartzman, y hay que destacar que este actor también ha colaborado en el guión junto con el director, Wes Anderson.
En los cines, antes de la película propiamente dicha, se proyecta un corto titulado “Hotel Chevalier” en el que parece el subsodicho Jason Schwartzman junto con Natalie Portman. No es imprescindible para entender la historia que se desarrolla a continuación, pero proporciona una información complementaria que por otro lado te ayuda a conocer mejor al personaje que interpreta Schwartzman. Creo que se puede ver este corto en el You tube (no puedo poner el enlace porque estoy robando Wi-fi y esto va fatal)

También destacaría el papel de Angelica Houston, pero sobre todo el cameo que hace Bill Murray al principio de la película, en una de mis escenas favoritas (cuando Brody consigue subirse al tren en marcha al ritmo de las voces de The Kinks…sublime momento)

En resumen: nostalgia, sentimientos, risas, pero sobre todo, color, mucho color, del que se aprecia con los ojos, pero también del que se escucha….

Muy recomendada. ¿La habeis visto algun@?


Actualización: Yo no he sido capaz de encontrar el corto, pero os dejo con este videoclip de Wilco con escenas del corto para que vayais abriendo boca:
aquí
Aquí, el trailer de la peli.
Aquí, la página web oficial

8 Comments:

  1. Nat said...
    Es que tu descripción me ha encantado y me ha entrado la curiosidad absoluta por ver la peli
    Yo estudié cine y tengo un post título en guiones de ficción, soy una apasionada de las pelis y desde "Eterno resplandor de una mente sin recuerdos" no veo nada que me marque...
    Y además, que están Brody y Wilson, dioos, como me gustan los hombres con narices extrañas!
    En eso nos parecemos con la Dolo eh!

    Wes Anderson ha hecho cosas super interesantes en el cine, y de hecho, se rodea con un grupo de actores "fetiches" : Murray, Wilson, Houston... repiten el plato

    Espero que llegue pronto por acá!

    Besos
    Pilar said...
    Nat! Hombre...el guión no se si estará a la altura de "Eterno resplandor..."(o como la titularon aqui los dobladores-destroza titulos de peliculas"Olvidate de mí")...No es tan sorprendente ni innovadora en ese sentido pero a mí me encantó...Si la ves pronto, ya me contarás...!!!
    Por cierto, que Brody y Wilson están estupendos pero Jason Schwartzman también lo hace estupendo!!
    Besos
    Lucía said...
    No la he visto...pero tendré que verla, aunque no sé cuando, porque con tanto jaleo....
    Pero tal y como la has descrito apetece mucho.
    Un besin
    LA MARU said...
    Yo tampoco la he visto pero ya sé que me va a gustar. De esta semana no pasa. Ya te contaré
    mxg said...
    Tiene buena pinta y si quiero verla. La India es un país que me gustaría mucho visitar. Iba a ir ahora en Enero pero no me salio el viaje al final, pero ya tenia comprada la guia, así voy preperado para cuando me salga :). Adrian Brody rodeó una película sobre la vida de Manolete el año pasado en España. Hasta ahora no salió al cine, no sé que pasa, igual decidieron que era demasiado controversal (existe la palabra en español?) para el público americano. El y Manolete se parecen muchísimo, especialmente los ochos y la nariz.
    A ver si podemos dejar la peque con los abuelos y ir al cine ahora.
    多洛雷斯 said...
    Non a vin, pero teño que vela XA por tres razóns:

    - Fai meses que non vou ó cine.
    _ Sale Brody, como ben recordou Nat, un dos meus homes preferidos e con nariz extraña jiji
    -O teu resumen da peli enganchoume, poslle emoción sen contar o desenlace, así deben contarse as pelis e non como a miña irmán que conta principio-nudo e desenlace en unha frase jiji.
    LA MARU said...
    LA HE VISTO, LA HE VISTO Y ME HA ENCANTADOOOOOOOO!!!!
    Pilar said...
    Jajaj...¿verdad que si?? Yo quiero ir otra vez, no te digo más!!!!

Post a Comment



Entrada más reciente Entrada antigua Inicio